เมื่อคืน มีเรื่องเรื่องหนึ่งเข้ามาในชีวิต

มันไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นเรื่องเดิมๆ ที่เจอมาตลอดตั้งแต่เด็ก 

จนวันนี้มานั่งคิดได้ว่า สิ่งหนึ่งที่เราได้จากการจัดการปัญหาเรื่องนี้

คือ คนเราส่วนใหญ่เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นกับตัวเอง ก็มักจะผลักภาระให้คนอื่นดูแล รับผิดชอบ 

แถมซ้ำยังโทษคนอื่นๆ โทษสิ่งแวดล้อม ต่างๆ นานา ว่าเป็นตัวก่อให้เกิดปัญหา 

จริงๆ แล้วการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด คือ การหันกลับมามองตัวเอง 

วิเคราะห์ พิจารณา ว่าเหตุของปัญหาหนึ่ง ตัวเราเองนี่แหล่ะคือเหตุ 

แล้วแก้ที่เหตุที่แก้่ง่ายที่สุด คือ แก้ที่ตัวเราเอง 

ไม่ใช่จะมาโทษคนอื่น แล้วให้คนอื่นมาแก้ไ่ข แต่ตัวเองกลับไม่ต้องทำอะไร 

สังคมไทยเป็นอย่างนี้มานาน เกิดปํญหาอะไรขึ้นก็โทษสิ่งแวดล้อม โทษคนอื่น 

แต่ไม่หันกลับมามองดูตัวเอง สังคมมันก็เลยวุ่นวาย คนไทยก็ไร้คุณภาพ 

เรียกตัวเองว่าเป็นคนพุทธ เป็นเมืองพุทธ แต่น้อยจะเข้าใจถึงแก่นของศาสนา 

พอทุกข์ แล้ว ไม่หาเหตุดับทุกข์ แต่โยนทุกข์ให้คนอื่นแก้ไข เพราะเป็นอย่างนี้ เลยไม่ได้พบกับหนทางแห่งความสุขสักที 

เฮ้อ.... บ่นยังกะแม่ชี 

แต่สิ่งที่มันสอนเรามามันเป็นอย่างนี้จริงๆ ทำให้เราคิดอย่างนี้จริงๆ 

(ตั้งแต่ฝึกโยคะเนี่ย คิดอะไรดีๆ ได้เยอะแฮะเรา)